Youngadultboeken.nlRecensies van Young Adult literatuur en meer

Volgens de uitgever zijn wereldwijd al meer dan 4 miljoen exemplaren verkocht van Spring maar achterop van Sarah Dessen. Dat komt vooral door de populariteit van de auteur in de Verenigde Staten. Ook in dit nieuwe boek voor Young Adults weet Sarah Dessen de lezer te raken. Haar personages zijn altijd sympathiek, en dat geldt in dit boek zeker voor hoofdpersoon Auden. Haar ouders zijn gescheiden en Auden weet niet wat ze hier mee aan moet, behalve dan doen waar ze altijd goed in is: keihard blokken en hoge cijfers halen. Dat doet ze dan ook. Totdat ze in de zomervakantie besluit bij haar vader en zijn nieuwe vriendin (en baby) te logeren. Ze wonen aan de kust, dat lijkt haar wel wat.

Auden is verlegen en ze kent niemand in dit kustplaatsje, ze is in het begin dus huiverig om contacten te leggen. Ze kan toch net zo goed blokken voor de nieuwe periode op school? Maar nee, je raadt het al, dat gaat haar niet lukken. Heidi, de nieuwe vriendin van haar vader, is heel anders dan haar moeder. Ze is min of meer een dom blondje, althans dat denkt Auden in eerste instantie. Haar moeder is een intelligente, kritische vrouw met een academische achtergrond. Maar Heidi blijkt na een tijdje toch aardiger en leuker dan Auden verwacht – ondanks het feit dat haar stiefzusje maar blijft huilen en huilen.

Auden gaat in de winkel van Heidi werken en leert zo enkele leeftijdsgenoten kennen. Onder hen bevindt zich ook de mysterieuze Eli. Hij heeft in het verleden een vriend verloren en sindsdien is hij volgens iedereen erg veranderd. Auden blijkt ‘s nachts moeite te hebben in slaap te komen en na een tijdje komt ze erachter dat dit ook het geval is bij Eli. Een vriendschap tussen de twee ontstaat langzaam maar zeker. Eli heeft tot nu toe vooral veel lol gehad in zijn leven en vindt dat Auden haar best moet doen om ook gekke dingen te doen voordat de zomer voorbij is. ‘s Nachts gaan de twee op pad om hun missie te volbrengen. Maar hoe lang duurt de zomer nog?

Kortom; Auden groeit op en moet haar verwachtingen van het leven en de mensen om haar heen telkens bijstellen. Het klinkt als een roman waar je op een gegeven moment zat van bent, alle details en veranderingen in het alledaagse tienerleven van Auden kunnen gaan vervelen. Des te knapper dat Sarah Dessen dit alles geloofwaardig, grappig en tot in de puntjes precies op de juiste manier weet op te schrijven. Als lezer voel je mee met de schuchtere Auden die uit haar doen is, dan opkrabbelt en beseft dat het leven meer is dan de wereld die ze tot nu toe kende.

De Kring wordt in de markt gezet als occulte young adult thriller. Maar eigenlijk is het gewoon een goed geschreven, spannende roman over een rouwend tienermeisje dat van Limburg naar een dorpje op de Veluwe verhuist.

De veertienjarige Tess verliest haar moeder bij een bizar ‘ongeluk’. Daarna moet ze bij haar vader wonen, directeur van een visfabriek aan het Veluwemeer, waar ze weinig van weet. Tess voelt zich niet thuis in haar nieuwe omgeving en ook haar klasgenoten moeten aan haar wennen, het meisje met het Limburgse accent. De enige die Tess een beetje vertrouwt is haar buurjongen Maarten. Tess doet een ontdekking: veel van haar klasgenoten gaan na schooltijd naar het bos. Wat doen ze daar? Ze is nieuwsgierig en vastberaden om erachter te komen wat er precies gebeurt. Tess komt erachter dat buurjongen Maarten de geheimzinnige sekte ook ontdekt heeft. Samen gaan ze op zoek naar antwoorden: wat doen hun klasgenoten daar en waarom? Na wat onderzoek blijkt dat haar klasgenoten deelnemen aan een soort sekte, de culte van Ichtus genoemd. In een kelder voeren ze vreemde handelingen uit om contact met de doden te krijgen. Tess wil dolgraag contact met haar overleden moeder, en doet alles wat ze kan om bij Geert-Jan, de leider van de cultus, in de smaak te vallen. Ondertussen probeert ze haar leven op de Veluwe leuk te maken, maar dat blijkt lastig. De medewerkers van haar vaders visfabriek blijken leugenaars, in de kerk is ze nog nooit geweest en haar klasgenoten blijven ver van haar verwijderd. Ook het contact met haar vader is niet goed te noemen: ze gaan heel afstandelijk met elkaar om en zien elkaar alleen bij het avondeten. Tess kan haar gevoelens over de dood van haar moeder bij niemand kwijt.

Een origineel en mysterieus verhaal over opgroeien, over een meisje dat verhuist naar een andere stad in een geheel andere regio, een meisje dat rouwt en geaccepteerd wil worden. De Kring is goed gestructureerd, blijft boeien en is voor zowel Young Adults als volwassenen een spannend boek om te lezen. Want wat gebeurt er wanneer je het allerliefste van alles je overleden moeder wil spreken?

De auteur schreef eerder het scenario voor televisieserie Stellenbosch, dat is ook te merken in deze roman. De schrijfstijl is beeldend; je ziet het bos en de rituelen van de sekte voor je en het onzekere, maar stoere meisje Tess neemt langzaam maar zeker bezit van je hart.

Saffierblauw is het tweede deel in de Edelstenentrilogie reeks van auteur Kerstin Gier. En als je van boeken met een vleugje fantasy houdt, is de Edelstenentrilogie echt een aanrader.

In Saffierblauw lezen we wat er met Gwendolyn gebeurt, nadat ze haar eerste stappen in de wereld van het tijdreizen heeft gezet. Gwendolyn heeft namelijk het gen geërfd waarmee ze terug in de tijd reist. Het vervelende is dat dit tijdreizen verplicht is; eens in de zoveel tijd moet het gebeuren, anders heb je er geen controle over en beland je wellicht op de verkeerde plek in een tijd lang geleden. Om het tijdreizen veilig te laten verlopen, moet het gecontroleerd gebeuren. Gwen moet, zelfs nadat ze met Gideon is geëlapseerd, nog een keer terug in de tijd. Daar ontmoet ze haar grootvader Lucas. Een bijzondere ontmoeting voor Gwen, maar ook voor Lucas. Omdat Lucas in deze tijd nog behoorlijk jong is, spreken ze af om elkaar in een ander jaar weer te ontmoeten. Want Lucas heeft misschien antwoord op de vele vragen van Gwen…

Gwen moet binnenkort een bal en een soiree bijwonen van de Graaf van Saint Germain, en daarom zal haar nicht Charlotte (aan wie ze een gruwelijke hekel heeft), haar de fijne kneepjes van het dansen leren. Het is maar de vraag of Gwen zich zal gedragen tijdens de soiree.

In de tussentijd gebeurt er van alles met Gideon, de ene keer is hij arrogant en de andere keer heel lief. Gwen vindt het lastig haar gevoelens voor hem te bepalen, ook omdat ze geen idee heeft of Gideon gevoelens koestert voor Charlotte. Xemerius, de grappige waterspuwgeest, helpt Gwen hier en daar op weg bij het zoeken naar antwoorden op de vele vragen die ze nog heeft. Want waarom hebben Lucy en Paul de chronograaf gestolen? Samen met Xemerius en haar beste vriendin Leslie, probeert Gwen antwoorden te vinden. Als lezer volg je Gwen op de voet, ben je net zo ongeduldig en benieuwd naar het hoe en waarom.

Saffierblauw is bijna net zo verslavend als Robijnrood. Het boek leest gemakkelijk weg en er gebeurt genoeg om je concentratie niet te laten verslappen. Een aanrader voor degenen die graag verhalen lezen met een snufje fantasy!

Gwendolyn is een gewoon meisje van zestien, maar haar familie is een beetje vreemd – een deel van haar familie is tijdreiziger. Haar nichtje Charlotte zou het zogenaamde tijdreisgen hebben. Er is namelijk een eeuwenoud geheim in de familie, maar Gwen weet er maar weinig van. Totdat Gwendolyn ineens terug in de tijd springt en daarna niet meer weet wat ze moet doen. Zal ze het haar moeder vertellen? Of is dat geen goed idee? Nu maakt ook Gwen deel uit van het familiegeheim, zonder dat ze erop voorbereid is. Charlotte had schermlessen, paardrijlessen en weet alles over manieren in de eeuwen waar ze heen zou gaan. Maar Gwen is een groentje op dat gebied. Nadat Gwen haar moeder heeft geïnformeerd, wordt het allemaal nóg mysterieuzer. Er blijkt een geheim genootschap te bestaan. Wat is er nou precies aan de hand in de familie en waarom is het van belang het bloed van allerlei familieleden te verzamelen? Gelukkig heeft Gwendolyn haar vriendin Leslie aan wie ze alles kan toevertrouwen: met haar probeert ze de onduidelijkheden te onderzoeken.

Robijnrood is het eerste deel uit de Edelsteentrilogie van auteur Kerstin Gier en is zeker de moeite waard. Een spannend fantasy-verhaal met een vleugje romantiek en een vleugje humor, wat wil je als Young Adult nog meer? Vlot geschreven Young Adult met veel karakters, waardoor het verhaal net niet té ingewikkeld wordt.

Bekijk de trailer van Robijnrood

Kijk ook op de Hyves-pagina van dit boek.

Binnenkort volgt de recensie van Saffierblauw, het vervolg!

Giftige woorden is geen standaard Young Adult over opgroeien en je plek in de wereld vinden, het is geïnspireerd door de verhalen van Natascha Kampusch en Elizabeth Fritzl. Het is een eng verhaal over een meisje dat beïnvloedt wordt door degene die haar vasthoudt tussen vier muren, misschien zelfs sympathie voor hem voelt. Het is knap hoe Maite Carranza doordringt tot de diepste delen van de menselijke ziel om met haar verhaal aan te tonen wat er gebeurt wanneer een mens geheel van de buitenwereld afgesloten is.

Giftige woorden is opgebouwd uit losse hoofdstukken die telkens vanuit een ander personage geschreven zijn. Bovenaan de hoofdstukken zie je in wiens gedachten je je als lezer verplaatst. Een van de eerste hoofdstukken bevat een deel waarin een politieagent met pensioen gaat en zich maar niet los kan maken van de zaak. Hoe kan het dat hij, Salvador Lozano, deze zaak niet op kan lossen? In andere hoofdstukken krijgen we meer informatie over Barbara, het meisje dat vastzit en in weer andere hoofdstukken leven we mee met haar moeder Nuría Solis. Ook haar vader, beste vriendin Eva, een leraar en fout vriendje komen voorbij. Natuurlijk vraag je je al snel af wie van die mensen haar ontvoerder is.

De rauwe eenzaamheid en wanhoop van de moeder krijgen goed vorm door de schrijfstijl van Maite Carranza – dicht op je huid. De waarheid kruipt naarmate de hoofdstukken vorderen als kippenvel over je heen. De hoofdstukken waarin je meer over de situatie van Barbara te weten komt, zijn confronterend. Want Barbara is al zo ver heen, dat ze niet meer weet wat ze moet doen om haar gevangenschap te doorbreken. Ze vindt zichzelf zwak wanneer ze toegeeft aan de wensen van haar ontvoerder, maar kan niet anders om te overleven. De wanhoop van Barbara is voelbaar: ‘Ik druk mijn nagels in mijn handpalmen en ik druk, druk, druk tot de tranen me in de ogen springen. Ik wil verouderen, ik wil zweten, ik wil lachen, ik wil praten, ik wil bijten, ik wil handenvol zand pakken, dat op mijn huid wrijven, in het water duiken en er vol zout, jodium en licht uit komen!’

De finale is superspannend, de ontknoping volgt moeiteloos en laat de lezer met een gekneusde ziel achter. Maite Carranza maakt wanhoop voelbaar als geen ander en heeft met dit boek een onderwerp aangesneden dat je zeker raakt.

Knap hoe Maite Carranza alle verschillende gezichtspunten uitwerkt en geloofwaardig neerzet, de spanning laat oplopen en uit elkaar laat knallen, terwijl het boek niet veel langer dan tweehonderd pagina’s lang is.

Maite Carranza won de Edebé Young Adult Literature Award met deze Young Adult thriller.

Vanaf circa 15 jaar oud.