Recensie Ik ben de sterkste – Christian Frascella
Recensie Ik ben de sterkste – Christian FrascellaGeplaatst door Eindredactie | Geplaatst in Anderstalig, Recensies | Geplaatst op 17-05-2011
Gemeen en een echte tiener, dat is de hoofdpersoon in dit boek zeker. Hij is zestien en maakt er een zootje van. Hij zit niet meer op school, maar probeert aan zijn eerste baan te komen. Dat lukt bij een fabriek waar ze onderdelen voor auto’s fabriceren. Ondertussen vertelt hij hier en daar een flinke leugen om de sleur tegen te gaan en zijn bestaan als tiener in een buitenwijk van de Italiaanse stad Turijn op te leuken. In de supermarkt gebeurt er iets geks, waardoor hij zijn ogen niet meer kan afhouden van de ‘delicatessenjuf’, een meisje dat hem flink in de war brengt. Hij vindt haar leuk en zoekt haar op zo vaak hij kan. Zij is daar lang niet altijd van gediend, maar er ontstaat toch iets tussen hen. Als de vader van de hoofdpersoon in het ziekenhuis terechtkomt en hij moet omgaan met zijn zus en zijn nieuwe schoonmoeder, wil je soms van plaatsvervangende schaamte het boek dichtslaan. Hij maakt het vriendje van zijn zus compleet belachelijk, en zijn schoonmoeder, daar wil hij al helemaal niks van weten. In dit gedeelte van het verhaal lees je tussen de regels door over de emoties van de hoofdpersoon, maar over het algemeen lijkt hij een koude egocentrische jongen. Dat dat beeld niet alles zegt over hem, daar kom je gaandeweg achter.
Mooi zwartgallig boek over het leven in een Italiaanse buitenwijk en de kansen die je als jongere hebt als je geen opleiding volgt. De liefde, familie en opgroeien zijn de belangrijkste thema’s. De schrijfstijl van de auteur is enigszins te vergelijken met Niccolò Ammaniti, ook een Italiaanse auteur. Maar waar Ammaniti’s hoofdpersonen zeer menselijk overkomen ondanks al hun gebreken, wordt je door de hoofdpersoon in dit boek af en toe moedeloos – een losgeslagen, boze tiener; goed neergezet dus door de auteur. Het slechte gedrag van de jongen kruipt als een stel mieren onder je huid, als lezer heb je continue het gevoel dat er iets zal veranderen. Maar is dat ook zo?
Dit boek heeft de Grote Jongeren literatuur Prijs 2011 gewonnen in de categorie ‘beste vertaalde roman’.


[...] Ik ben de sterkste zei de jury: ‘De cynische verteltoon, de humor en de fraai verwoorde tragiek wisselen elkaar [...]