Recensie Niemand in de Stad – Philip Huff

Recensie Niemand in de Stad – Philip Huff

Geplaatst door Eindredactie | Geplaatst in Nederlandstalig, Recensies | Geplaatst op 10-04-2012

De nieuwe roman van Philip Huff is een echte studentenroman: van ontgroening tot vreemdgaan, van geblaat in de kroeg tot intellectuele discussies, het corps en niet te vergeten de liefde. Het komt allemaal voorbij in Niemand in de stad en het is daardoor voor studenten een erg herkenbaar verhaal.

Philip Hofman is de hoofdpersoon in deze roman en een echte student-in-wording in het begin van het boek. Hij woont in het Weeshuis, een studentenhuis aan de Amsterdamse grachten. Een statig pand. Er wonen twaalf mensen in het pand, die de realiteit enigszins buiten de deur willen houden – want ach, wie heeft er echt interesse in de afwas? Verantwoordelijkheidsgevoel is nog ver weg.

Huisgenoten Matt en Jacob zijn de beste maatjes van Philip: hun karakters worden uitgebreid beschreven tijdens de opeenstapeling van gebeurtenissen. Matt is zo’n jongen waarvoor elk meisje in katzwijm valt en Jacob is degene met wie Philip zijn intellectuele kant ontwikkelt. Ook het leven binnen de studentenvereniging, met alle regeltjes en feesten wordt uitgebreid beschreven.

De sfeer die de auteur schept is ietwat absurdistisch: aan de ene kant is het studentenleven hartstikke opwindend, aan de andere kant zo leeg als wat. Hoofdpersoon Philip is een eenzame jongen, hij valt overal net buiten. Hij wordt gezien als een braverik, terwijl hij net als alle anderen moeite heeft verleidingen te weerstaan. Kiest hij voor de vaste relatie die hij al jaren heeft, of gaat hij mee in het spel en kiest hij voor de mysterieuze Karen? Het is alsof Philip een kaartenhuis bouwt op een modderige ondergrond. Hoe komt hij erachter wie hij is en welke keuzes hij moet maken? In die zin is dit boek een echte coming of age – roman.

Wat zo goed is aan deze roman is het feit dat de auteur je mee laat voelen met de hoofdpersoon en de keuzes die hij maakt: je begrijpt dat zijn keuzes allerlei consequenties hebben, die hij zelf niet altijd overziet. De auteur schetst een trefzeker beeld van het studentenleven: aan de ene kant een zorgeloze periode met feestjes en drank, aan de andere kant een periode waarin jongeren moeten presteren. Hoewel de roman een duistere kant heeft, wordt het nergens zwaarmoedig.

In zijn vorige roman Dagen van gras was overduidelijk dat muziek een rol speelde, dit keer verwijst de titel van het boek naar een lied van De Dijk. In de roman zijn verder een aantal liedteksten terug te vinden.

Een aanrader: een trefzeker beeld van een student in het corps die om leert gaan met de verleidingen die het leven biedt.

Laat zelf een reactie achter