Recensie Saffierblauw – Kerstin Gier

Recensie Saffierblauw – Kerstin Gier

Geplaatst door Eindredactie | Geplaatst in Anderstalig, Recensies | Geplaatst op 14-12-2011

Saffierblauw is het tweede deel in de Edelstenentrilogie reeks van auteur Kerstin Gier. En als je van boeken met een vleugje fantasy houdt, is de Edelstenentrilogie echt een aanrader.

In Saffierblauw lezen we wat er met Gwendolyn gebeurt, nadat ze haar eerste stappen in de wereld van het tijdreizen heeft gezet. Gwendolyn heeft namelijk het gen geërfd waarmee ze terug in de tijd reist. Het vervelende is dat dit tijdreizen verplicht is; eens in de zoveel tijd moet het gebeuren, anders heb je er geen controle over en beland je wellicht op de verkeerde plek in een tijd lang geleden. Om het tijdreizen veilig te laten verlopen, moet het gecontroleerd gebeuren. Gwen moet, zelfs nadat ze met Gideon is geëlapseerd, nog een keer terug in de tijd. Daar ontmoet ze haar grootvader Lucas. Een bijzondere ontmoeting voor Gwen, maar ook voor Lucas. Omdat Lucas in deze tijd nog behoorlijk jong is, spreken ze af om elkaar in een ander jaar weer te ontmoeten. Want Lucas heeft misschien antwoord op de vele vragen van Gwen…

Gwen moet binnenkort een bal en een soiree bijwonen van de Graaf van Saint Germain, en daarom zal haar nicht Charlotte (aan wie ze een gruwelijke hekel heeft), haar de fijne kneepjes van het dansen leren. Het is maar de vraag of Gwen zich zal gedragen tijdens de soiree.

In de tussentijd gebeurt er van alles met Gideon, de ene keer is hij arrogant en de andere keer heel lief. Gwen vindt het lastig haar gevoelens voor hem te bepalen, ook omdat ze geen idee heeft of Gideon gevoelens koestert voor Charlotte. Xemerius, de grappige waterspuwgeest, helpt Gwen hier en daar op weg bij het zoeken naar antwoorden op de vele vragen die ze nog heeft. Want waarom hebben Lucy en Paul de chronograaf gestolen? Samen met Xemerius en haar beste vriendin Leslie, probeert Gwen antwoorden te vinden. Als lezer volg je Gwen op de voet, ben je net zo ongeduldig en benieuwd naar het hoe en waarom.

Saffierblauw is bijna net zo verslavend als Robijnrood. Het boek leest gemakkelijk weg en er gebeurt genoeg om je concentratie niet te laten verslappen. Een aanrader voor degenen die graag verhalen lezen met een snufje fantasy!

Laat zelf een reactie achter