Youngadultboeken.nlRecensies van Young Adult literatuur en meer

Het begin van Skippy tussen de sterren is ijzersterk: hoofdpersoon Daniel gaat al dood in de proloog. Je ziet het helemaal voor je, door de filmische schrijfstijl die de auteur hanteert. Het gebeurt namelijk in een donutwinkel, waar Daniel samen met een vriend een wedstrijd donut eten houdt.

Daniel zit op een internaat voor jongens in Dublin, het boek behandelt in de volgende hoofdstukken de tijd voor zijn dood. Met onder andere leraren, de manager van de donutwinkel en leerlingen als perspectief: je leert elk personage een beetje kennen doordat de auteur telkens in de leefwereld van een ander persoon duikt. Maar bovenal beschrijft de Ierse auteur het leven van Daniel, bijnaam Skippy, en zijn vrienden. Skippy wordt verliefd op een meisje dat hem niet echt ziet staan, maakt vrienden en vijanden bij de leraren en maakt nog veel meer mee. Vriend Ruprecht hoopt dat hij ooit geniaal wordt gevonden en probeert ondertussen bewijs te vinden voor zijn ingewikkelde snaartheorie, Dennis is zo sarcastisch dat je niet precies weet wanneer hij iets meent en wanneer niet, Lori is het meisje waar Skippy tot over zijn oren verliefd op is, vijand Carl is de knappe jongen die een echte bad guy blijkt te zijn, en dan is er ook nog vriend Mario, die het liefst de hele dag over seks praat (en dat dus ook zo vaak mogelijk doet).

Dit boek is genomineerd voor de Britse Booker Prize, een prestigieuze prijs. Uniek aan deze Young Adult is de vertelstijl – de volwassenen in dit verhaal weten niet hoe het allemaal moet in het leven, maar de jongeren ook niet. Dat is een opluchting, omdat in de meeste Young Adults één van de twee altijd precies weet hoe de wereld in elkaar zit.

Het is een flinke pil en af en toe is het worstelen geblazen om er doorheen te komen, maar Skippy tussen de sterren is een Young Adult in een geheel eigen stijl. Wat mij betreft hadden er een paar honderd pagina’s geschrapt mogen worden, bijvoorbeeld door iets minder gedetailleerd de gedachtewereld van alle verschillende personages te beschrijven, maar toch moest ik doorlezen tot het eind. Kortom; Skippy tussen de sterren is ietwat langdradig, maar weet je als lezer wel tot het eind te boeien – want wie wil nu niet weten wat precies de oorzaak is van Skippy’s dood?